Glossary entry (derived from question below)
English term or phrase:
Products Liability Insurance
Polish translation:
ubezpieczenie od odpowiedzialności z tytułu wad produktu
Added to glossary by
bartek
Mar 4, 2006 17:48
18 yrs ago
38 viewers *
English term
Products Liability Insurance
English to Polish
Bus/Financial
Law: Contract(s)
Umowa: Unless otherwise agreed, XXX shall be obligated to take out and maintain an adequate business and product liability insurance in an acknowledged insurance company covering the Products and performances delivered to YYY.
Proposed translations
+3
6 mins
Selected
ubezpieczenie od odpowiedzialności z tytułu wad produktu
b
4 KudoZ points awarded for this answer.
6 mins
English term (edited):
product liability insurance
ubezpieczenie od odpowiedzialności z tytulu wad produktu
21 hrs
English term (edited):
products liability insurance
ubezpieczenie odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny
Ujęcie,że jest to odpowiedzialność z tytułu wad produktu nie jest do końca prawidłowe. "Odpowiedzialność za wady produktu" dotyczy odpowiedzialność z tytułu rękojmi i gwarancji, a w przypadku sprzedaży konumenckiej z tytułu "zgodności towaru z umową". Natomiast zupełnie odrębnym typem odpowiedzialności producenta produktu, jest "odpowiedzialność za produkt", która wywodzi się z prawa europejskiego i stamtąd trafiła do polskiego kodeksu cywilnego pod nazwą "odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny".
Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tzw. odpowiedzialność za produkt), Zakamycze 2000, ss. 325
Liability for Damage Caused by a Dangerous Product (So - Called Product Liability) in the Polish Civil Code, Archivum Iuridicum Cracoviense, Vol. XXXV - XXXVI, 2002 - 2003, Kraków 2004, p.103 - 134.
Tytuł VI1.
ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA SZKODĘ WYRZĄDZONĄ PRZEZ PRODUKT NIEBEZPIECZNY.
Orzeczenia [2]Komentarz - Czesława ŻuławskaWzory pism i umów [1]
Art. 4491. Orzeczenia [2]§ 1. Kto wytwarza w zakresie swojej działalności gospodarczej (producent) produkt niebezpieczny, odpowiada za szkodę wyrządzoną komukolwiek przez ten produkt.
§ 2. Przez produkt rozumie się rzecz ruchomą, choćby została ona połączona z inną rzeczą. Za produkt uważa się także zwierzęta i energię elektryczną.
Orzeczenia [1]§ 3. Niebezpieczny jest produkt nie zapewniający bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając normalne użycie produktu. O tym, czy produkt jest bezpieczny, decydują okoliczności z chwili wprowadzenia go do obrotu, a zwłaszcza sposób zaprezentowania go na rynku oraz podane konsumentowi informacje o właściwościach produktu. Produkt nie może być uznany za nie zapewniający bezpieczeństwa tylko dlatego, że później wprowadzono do obrotu podobny produkt ulepszony.
Nie należy mylić odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny z odpowiedzialnością z tytułu rękojmi i gwarancji. Odpowiedzialność z tych tytułów jest odpowiedzialnością za wadę towaru i dotyczy głównie sprzedawcy. Produkt który jest wadliwy, nie zawsze musi być niebezpieczny, a nawet jeżeli takim jest, nie musi wywołać szkody. Dopiero powstanie uszczerbku w majątku lub na zdrowiu konsumenta pozwala mu na dochodzenie odszkodowania na podstawie przepisów o odpowiedzialności za produkt niebezpieczny. Odszkodowanie z tego tytułu nie obejmuje z resztą nigdy uszkodzenia samego produktu ani braku korzyści z jego wykorzystania.
http://www.euroinfo.org.pl/index.php?option=com_content&task...
Typ odpowiedzialności, z jakim mamy do czynienia w takich przypadkach, to odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny, czyli tzw. odpowiedzialność za produkt1 .
Kwestia tego typu odpowiedzialności ukształtowała się w Polsce najpierw w doktrynie i orzecznictwie, a dopiero następnie doczekała się kodyfikacji.
Tytułem przykładu można wskazać na dotyczący tej kwestii wyrok Sądu Najwyższego z 28.06.1972 r. (II CR 218/72, OSNCP 1972/12, poz. 228, str. 67), Uchwałę Państwowego Arbitrażu Gospodarczego z 25.04.1977 r. (1/77, PUG 1977/6, poz. 1264, str. 1), orzeczenie Głównej Komisji Arbitrażowej z 23.07.1980 r. (OT–3711/80, OSPiKA 1982/9–10, poz. 151), Uchwałę Sądu Najwyższego - Izba Cywilna i Administracyjna z 21.11.1980 r. (III CZP 50/80, OSNCP 1981/11, poz. 205, str. 4), Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z 06.08.1981 r. (I CR 219/81, OSNCAP 1982/2–3, poz. 37, str. 56), Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 26.03.1984 r. (II CR 57/84, OSNCAP 1984/10, poz. 186, str. 75).
Nie wchodząc w rozważanie wszystkich zawiłości natury prawnej związanych z dokonywanymi przez Sąd Najwyższy i arbitraż rozstrzygnięciami, wyraźnie mającymi na celu zapewnienie ochrony nabywcom produktów z tytułu szkód związanych z ich używaniem bądź jedynie posiadaniem, chcę podkreślić, że podejmowane przez sądy rozstrzygnięcia opierały się na próbach dokonywania takiej wykładni obowiązujących przepisów Kodeksu cywilnego, bezpośrednio tej kwestii nie dotyczących, która zapewniałaby nabywcom produktów ochronę na jaką zasługiwali w rozpatrywanych przypadkach, a która jednocześnie łagodziłaby wymogi stawiane występującemu z roszczeniem poszkodowanemu przez obowiązujące przepisy - dotyczyło to zwłaszcza kwestii przeprowadzenia dowodu winy (ciężar tego dowodu obciążał występującego z roszczeniem) oraz obiektywnych trudności w pozywaniu zagranicznego wytwórcy produktów wprowadzanych na polski rynek (stąd wprowadzenie w orzecznictwie odpowiedzialności importera). Oceniając kwestię od strony formalnej rozstrzygnięcia te, z punktu widzenia treści obowiązujących przepisów, mogły być uznane za kontrowersyjne.
Sytuacja uległa zmianie od 1 lipca 2000 r. Tego dnia bowiem weszła w życie ustawa z 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22, poz. 271).
http://www.abacus.edu.pl/czytelnia/pim/2001/01/08.htm
Odpowiedzialność za produkt
Z punktu widzenia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów najistotniejsze znaczenia mają przepisy o tzw. odpowiedzialności za produkt o cechach niebezpiecznych. W obowiązującym prawie polskim są możliwe dwie drogi dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu szkody spowodowanej przez "produkt niebezpieczny". Pierwsza droga polega na wykorzystaniu ogólnego cywilnego roszczenia odszkodowawczego (art. 415 KC). Druga to skorzystanie ze specjalnie wprowadzonych dla celów ochrony konsumentów do Kodeksu Cywilnego przepisów o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną produktem niebezpiecznym. Artykuł 415, stanowiący ogólną podstawę cywilnej odpowiedzialności odszkodowawczej, jest nad wyraz precyzyjny. Stanowi on, iż "kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia". Podstawowymi przesłankami przypisania odpowiedzialności odszkodowawczej, a więc w praktyce zasądzenia odszkodowania, są: 1) szkoda, 2) zawinione działania bądź zaniechanie jakiejś osoby, 3) związek przyczynowy między działaniem bądź zaniechaniem tej osoby a faktem wystąpienia szkody.
W wyniku nowelizacji Kodeksu Cywilnego, dokonanej w dniu 2 marca 2000r. wprowadzono do KC obszerny "Tytuł VI. Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny". Tytuł ten zawiera 11 artykułów, kompleksowo regulujących ten kwalifikowany, tzw. konsumencki typ odpowiedzialności. Zgodnie z Tytułem VI KC, kto wytwarza w zakresie swojej działalności gospodarczej produkt niebezpieczny, odpowiada za szkodę wyrządzoną komukolwiek przez ten produkt. Przez produkt rozumie się rzecz ruchomą, choćby została ona połączona z inną rzeczą. Za produkt uważa się także zwierzęta i energię elektryczną. Niebezpiecznym jest produkt nie zapewniający bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając normalne użycie produktu. O tym, czy produkt jest niebezpieczny, decydują okoliczności z chwili wprowadzenia jej do obrotu, a zwłaszcza sposób zaprezentowania go na rynku oraz podane konsumentowi informacje o właściwościach produktów. Każda osoba, która doznała szkody, spowodowanej przez produkt niebezpieczny, może więc wnieść do sądu cywilnego powództwo o odszkodowanie. Bardziej szczegółowe informacje, dotyczące zakresu odpowiedzialności przedsiębiorcy, sposobu udowodnienia szkody, sposobu kwalifikowania produktu jako produktu niebezpiecznego zawarte są w Kodeksie Postępowania Cywilnego oraz w bardzo obszernym orzecznictwie i literaturze prawniczej.
http://www.ekonsument.pl/strona.php?sub=prawa&menu=2
EWENTUALNIE mając na uwadze możłiwość doknania takiej interpretacji, że "product liability" obejmuje zarówno odpowiedzialność za wady produktu jak i za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny uzyłbym sformułowania "ubezpieczenie z tytułu odpowedzialności za produkt" bez dokonywania dalszego rozróżnienia.
Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tzw. odpowiedzialność za produkt), Zakamycze 2000, ss. 325
Liability for Damage Caused by a Dangerous Product (So - Called Product Liability) in the Polish Civil Code, Archivum Iuridicum Cracoviense, Vol. XXXV - XXXVI, 2002 - 2003, Kraków 2004, p.103 - 134.
Tytuł VI1.
ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA SZKODĘ WYRZĄDZONĄ PRZEZ PRODUKT NIEBEZPIECZNY.
Orzeczenia [2]Komentarz - Czesława ŻuławskaWzory pism i umów [1]
Art. 4491. Orzeczenia [2]§ 1. Kto wytwarza w zakresie swojej działalności gospodarczej (producent) produkt niebezpieczny, odpowiada za szkodę wyrządzoną komukolwiek przez ten produkt.
§ 2. Przez produkt rozumie się rzecz ruchomą, choćby została ona połączona z inną rzeczą. Za produkt uważa się także zwierzęta i energię elektryczną.
Orzeczenia [1]§ 3. Niebezpieczny jest produkt nie zapewniający bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając normalne użycie produktu. O tym, czy produkt jest bezpieczny, decydują okoliczności z chwili wprowadzenia go do obrotu, a zwłaszcza sposób zaprezentowania go na rynku oraz podane konsumentowi informacje o właściwościach produktu. Produkt nie może być uznany za nie zapewniający bezpieczeństwa tylko dlatego, że później wprowadzono do obrotu podobny produkt ulepszony.
Nie należy mylić odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny z odpowiedzialnością z tytułu rękojmi i gwarancji. Odpowiedzialność z tych tytułów jest odpowiedzialnością za wadę towaru i dotyczy głównie sprzedawcy. Produkt który jest wadliwy, nie zawsze musi być niebezpieczny, a nawet jeżeli takim jest, nie musi wywołać szkody. Dopiero powstanie uszczerbku w majątku lub na zdrowiu konsumenta pozwala mu na dochodzenie odszkodowania na podstawie przepisów o odpowiedzialności za produkt niebezpieczny. Odszkodowanie z tego tytułu nie obejmuje z resztą nigdy uszkodzenia samego produktu ani braku korzyści z jego wykorzystania.
http://www.euroinfo.org.pl/index.php?option=com_content&task...
Typ odpowiedzialności, z jakim mamy do czynienia w takich przypadkach, to odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny, czyli tzw. odpowiedzialność za produkt1 .
Kwestia tego typu odpowiedzialności ukształtowała się w Polsce najpierw w doktrynie i orzecznictwie, a dopiero następnie doczekała się kodyfikacji.
Tytułem przykładu można wskazać na dotyczący tej kwestii wyrok Sądu Najwyższego z 28.06.1972 r. (II CR 218/72, OSNCP 1972/12, poz. 228, str. 67), Uchwałę Państwowego Arbitrażu Gospodarczego z 25.04.1977 r. (1/77, PUG 1977/6, poz. 1264, str. 1), orzeczenie Głównej Komisji Arbitrażowej z 23.07.1980 r. (OT–3711/80, OSPiKA 1982/9–10, poz. 151), Uchwałę Sądu Najwyższego - Izba Cywilna i Administracyjna z 21.11.1980 r. (III CZP 50/80, OSNCP 1981/11, poz. 205, str. 4), Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z 06.08.1981 r. (I CR 219/81, OSNCAP 1982/2–3, poz. 37, str. 56), Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 26.03.1984 r. (II CR 57/84, OSNCAP 1984/10, poz. 186, str. 75).
Nie wchodząc w rozważanie wszystkich zawiłości natury prawnej związanych z dokonywanymi przez Sąd Najwyższy i arbitraż rozstrzygnięciami, wyraźnie mającymi na celu zapewnienie ochrony nabywcom produktów z tytułu szkód związanych z ich używaniem bądź jedynie posiadaniem, chcę podkreślić, że podejmowane przez sądy rozstrzygnięcia opierały się na próbach dokonywania takiej wykładni obowiązujących przepisów Kodeksu cywilnego, bezpośrednio tej kwestii nie dotyczących, która zapewniałaby nabywcom produktów ochronę na jaką zasługiwali w rozpatrywanych przypadkach, a która jednocześnie łagodziłaby wymogi stawiane występującemu z roszczeniem poszkodowanemu przez obowiązujące przepisy - dotyczyło to zwłaszcza kwestii przeprowadzenia dowodu winy (ciężar tego dowodu obciążał występującego z roszczeniem) oraz obiektywnych trudności w pozywaniu zagranicznego wytwórcy produktów wprowadzanych na polski rynek (stąd wprowadzenie w orzecznictwie odpowiedzialności importera). Oceniając kwestię od strony formalnej rozstrzygnięcia te, z punktu widzenia treści obowiązujących przepisów, mogły być uznane za kontrowersyjne.
Sytuacja uległa zmianie od 1 lipca 2000 r. Tego dnia bowiem weszła w życie ustawa z 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22, poz. 271).
http://www.abacus.edu.pl/czytelnia/pim/2001/01/08.htm
Odpowiedzialność za produkt
Z punktu widzenia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów najistotniejsze znaczenia mają przepisy o tzw. odpowiedzialności za produkt o cechach niebezpiecznych. W obowiązującym prawie polskim są możliwe dwie drogi dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu szkody spowodowanej przez "produkt niebezpieczny". Pierwsza droga polega na wykorzystaniu ogólnego cywilnego roszczenia odszkodowawczego (art. 415 KC). Druga to skorzystanie ze specjalnie wprowadzonych dla celów ochrony konsumentów do Kodeksu Cywilnego przepisów o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną produktem niebezpiecznym. Artykuł 415, stanowiący ogólną podstawę cywilnej odpowiedzialności odszkodowawczej, jest nad wyraz precyzyjny. Stanowi on, iż "kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia". Podstawowymi przesłankami przypisania odpowiedzialności odszkodowawczej, a więc w praktyce zasądzenia odszkodowania, są: 1) szkoda, 2) zawinione działania bądź zaniechanie jakiejś osoby, 3) związek przyczynowy między działaniem bądź zaniechaniem tej osoby a faktem wystąpienia szkody.
W wyniku nowelizacji Kodeksu Cywilnego, dokonanej w dniu 2 marca 2000r. wprowadzono do KC obszerny "Tytuł VI. Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny". Tytuł ten zawiera 11 artykułów, kompleksowo regulujących ten kwalifikowany, tzw. konsumencki typ odpowiedzialności. Zgodnie z Tytułem VI KC, kto wytwarza w zakresie swojej działalności gospodarczej produkt niebezpieczny, odpowiada za szkodę wyrządzoną komukolwiek przez ten produkt. Przez produkt rozumie się rzecz ruchomą, choćby została ona połączona z inną rzeczą. Za produkt uważa się także zwierzęta i energię elektryczną. Niebezpiecznym jest produkt nie zapewniający bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając normalne użycie produktu. O tym, czy produkt jest niebezpieczny, decydują okoliczności z chwili wprowadzenia jej do obrotu, a zwłaszcza sposób zaprezentowania go na rynku oraz podane konsumentowi informacje o właściwościach produktów. Każda osoba, która doznała szkody, spowodowanej przez produkt niebezpieczny, może więc wnieść do sądu cywilnego powództwo o odszkodowanie. Bardziej szczegółowe informacje, dotyczące zakresu odpowiedzialności przedsiębiorcy, sposobu udowodnienia szkody, sposobu kwalifikowania produktu jako produktu niebezpiecznego zawarte są w Kodeksie Postępowania Cywilnego oraz w bardzo obszernym orzecznictwie i literaturze prawniczej.
http://www.ekonsument.pl/strona.php?sub=prawa&menu=2
EWENTUALNIE mając na uwadze możłiwość doknania takiej interpretacji, że "product liability" obejmuje zarówno odpowiedzialność za wady produktu jak i za szkody wyrządzone przez produkt niebezpieczny uzyłbym sformułowania "ubezpieczenie z tytułu odpowedzialności za produkt" bez dokonywania dalszego rozróżnienia.
Something went wrong...